Śladami hutnictwa w powiecie opolskim cz. 2

Huta i fabryka karabinów w Krasiejowie
Krótko po uruchomieniu Pruskiej Królewskiej Huty Malapane w Ozimku podjęto decyzję o budowie filialnego zakładu, dostarczającego surowca do produkcji. W 1766 roku wyznaczono i przygotowano miejsce dla nowego zakładu, w górę rzeki Mała Panew, po prawej jej stronie pomiędzy istniejącą w Ozimku hutą, a wsią Krasiejów. W kolejnym roku przystąpiono do realizacji inwestycji. Po kilku miesiącach gotowe były dwa piece fryszerskie wraz z zabudowaniami, zaporą na rzece i kanałem hutniczym. Jeszcze w tym samym, 1767 roku, wzniesiono w tym miejscu wysoki piec hutniczy.

Zakład hutniczy w Krasiejowie podporządkowano Urzędowi Hutniczemu w Ozimku. W 1789 roku pracowało w nim 10 robotników. W roku 1810 z zatrudnienia w hucie utrzymywało się 22 jej mieszkańców. W 1815 roku przeniesiono tutaj z Ozimka produkcję karabinów. Po zakończeniu wojny z Napoleonem Bonaparte wzrosły wymagania jakościowe armii, dlatego produkcja stawała się nieopłacalna. W 1821 roku przekazano ten zakład w całkowity zarząd wojsku. Zakład w Krasiejowie wytwarzał karabiny do 1851 roku.

W 1860 roku kupił go młynarz Adametz (Adamiec) z Koźla. Nowy właściciel w krótkim czasie wybudował nowy „amerykański młyn”. Obiekt z czasem przeszedł w ręce rodziny Buhl. W okresie międzywojennym posiadała ona tartak, handel drewnem, młyn, wełniarki i elektrownię wodną, zlokalizowane w miejscu dawnej fabryki karabinów. Ich potomkowie mieszkali tam do 1966 roku.

Uwaga! To tylko fragment artykułu. Zanim skomentujesz przeczytaj całość w aktualnym wydaniu Tygodnika Ziemi Opolskiej z  5 września - e-wydanie dostępne tutaj.